امروز: شنبه، 29 دی 1397

پیک دانش

(مجله اینترنتی پیک دانش )عام المنفعه

06/8 1395

نکاتی درباره فرهنگ مردم ایتالیا

*در حقیقت فرهنگ مردم ایتالیا خیلی رسمی تر از آن است که اکثر بازدید کنندگان میپندارند.

*وقتی برای اولین بار با یک شهروند ایتالیایی ملاقات می‌کنید، مناسب‌ترین برخورد، گفتن عبارت بون جورنو (روز خوش) و دست دادن است. کلمه‌ی چاو (سلام) فقط توسط دوستان صمیمی و جوانان استفاده می‌شود و به کار بردن از آن توسط یک غربیه‌ی خارجی، مؤدبانه نیست مگر اینکه طرف مقابل شما از این کلمه استفاده کند.


* بوسیدن دست زن‌های غریبه در برخورد اول نیز یکی از رسوم اجتماعی ایتالیایی‌ها است البته امروزه دیگر زیاد شاهد این کار نیستیم.

نکاتی درباره فرهنگ مردم ایتالیا


*ایتالیایی ها همیشه از دوستان خود تعریف می کنند و به همان اندازه هم غریبه های زیبا را تحسین می کنند. تملق ابزاری تاریخی برای خلع سلاح طرف مقابل است و نقطه اتکای جامعه ایتالیا است.

*دشنام دادن در ایتالیا یک هنر نمایشی است. دشنام های هر منطقه از ایتالیا متفاوت است و گاهی نمایشی، عصبی و حتی خنده دار است.

این دشنام ها که از ویژگی مردم ایتالیا نشأت می گیرند، گاهی طرف مقابل را در عین حال که شوکه و تحقیر می کند، به خنده می اندازد.

*وقطی بطور رسمی به کسی معرفی می‌شوید، بهتر است بگویید: مولتو لیِتو (از ملاقات شما خوشحالم). در هنگان خداحافظی نیز فشردن دست، مؤدبانه محسوب می‌شود. گفتن بوناسرا (روز خوش یا عصربه‌خیر) در هنگام ورود به مغازه‌های کوچک، اتاق انتظار و یا آسانسور و آری وردرچی (روز خوش یا خدانگه‌دار) در هنگام خروج مرسوم و پسندیده است. (اگر در این مکان‌ها فقط با یک نفر روبرو شدید در هنگام خروج باید بگویید آری ودرلا). دوستان صمیمی در این موقعیت‌ها نیز از کلمه‌ی چاو استفاده می‌کنند.

نکاتی درباره فرهنگ مردم ایتالیا


* پس از ساعت 1 بعدازظهر بون جورنو در گفتگوها جای خود را به بوناسرا می‌دهد البته همیشه انتظار گرفتن پاسخ با همین کلمات را نداشته باشید. اصطلاح مرسوم در هنگام رفتن به رختخواب و یا ترک یک خانه بعد از غروب خورشید بونا نوته (شب‌به‌خیر) است.

*معمولاً در هنگام نام بردن و یا نوشتن نامه به اشخاص دیگر از عناوین رسمی استفاده می‌شود به‌خصوص اگر این شخص از شما بزرگ‌تر باشد. عنوان رسمی برای افرادی که دارای تحصیلات عالی هستند دوتتوره (دکتر) و یا دوتتورسا (خانم دکتر) است.
 
*کارمندان معمولاً به روسای خود به همراه عنوان دیره توره (مدیر) یا پرزیدنته (رئیس) اشاره می‌کنند. نام افرادی که سمت حرفه‌ای مشخصی دارند معمولاً به همراه عنوان رسمی آن‌ها برده می‌شود مثلاً پروفسوره (استاد)، دوتتوره (دکتر)، اینجینیاره (مهندس)، آووکاتو (وکیل) و آرکیتِتو (معمار).

* اگر از عنوان رسمی کسی اطلاع ندارید، بسته به جنسیت می‌توانید به نام او به همراه القاب سینیوره (آقا)، سینیورا (خانم) و یا سنیورینا (خانم جوان) اشاره‌کرده و یا در نامه بنویسید. البته در حال حاضر برای خانم‌ها فقط از کلمه‌ی سینیورا استفاده می‌شود.

نکاتی درباره فرهنگ مردم ایتالیا

آداب لباس پوشیدن در ایتالیا:

*لباس‌های ایتالیایی زیبا هستند و در طراحی آن‌ها، ذوق و سلیقه‌ی ذاتی و تمایل به تجمل و خوش‌پوشی ایتالیایی‌ها به چشم می‌خورد. در ایتالیا، پوشیدن لباس مناسب و زیبا اهمیت زیادی دارد و با اصطلاحات بلا پرزنتزا (خوش‌ظاهر) یا بلا فیگوورا (خوش‌قیافه) مورد تحسین قرار می‌گیرد. مردم ایتالیا فطرتاً خوب لباس می‌پوشند و برخلاف بیشتر ساکنان اروپای شمالی یا آمریکای شمالی دوست دارند که با لباس‌های رسمی‌تر در انظار عمومی ظاهر شوند.

*باوجوداینکه این مردم حتی‌الامکان از پوشیدن شلوارک و لباس‌های راحت اسپرت در بیرون از خانه خودداری می‌کنند ولی با کت‌شلوارهای رسمی یقه ساتن و لباس‌های شب تجملی نیز در خیابان دیده نمی‌شوند. درواقع برای ایتالیایی‌ها تناسب لباس با موقعیت و شرایط به‌اندازه‌ی کیفیت، دوخت و ظاهر آن اهمیت دارد و ظاهر شدن گردشگرها با لباس شنا و دمپایی راحتی در خیابان بسیار توهین‌آمیز و ناپسند محسوب می‌شود.

*در ضمن ایتالیایی‌ها برای پوشیدن شلوار جین نیز موقعیت‌های خاصی قائل هستند و هرگز یک ایتالیایی را با شلوار جین در کلیسا یا رستوران‌های لوکس نمی‌بینید.

* اصطلاح بلا فیگوورا فقط برای تحسین ظاهر زیبا به کار نمی‌رود و برای رفتار و گفتار نیک نیز کاربرد دارد.

*ایتالیایی‌ها بسیار علاقه‌مند هستند که همزمان با موردتوجه بودن به خاطر لباس‌های زیبا، همه جزییات را در تحت کنترل داشته باشند و هیچ‌گونه بی‌اعتنایی و بی‌احترامی به اطرافیان نشان دهند. در مقابل کوچک‌ترین بی‌احترامی و تمسخر را نیز تحمل نمی‌کنند و در رفتار با آن‌ها باید کاملاً به جزییات اخلاقی توجه داشت.

نکاتی درباره فرهنگ مردم ایتالیا


*در مکالمه‌های تلفنی بهتر است ابتدا خودتان را معرفی کنید.

* باوجوداینکه خواب نیمروز دیگر معمول نیست ولی هنوز بعضی‌ها ممکن است یک پیزولینو (چرت کوتاه) داشته باشند به همین دلیل بین ساعت‌های 2 تا 4.5 عصر، تماس تلفنی مؤدبانه به شمار نمی‌آید و اگر مجبور به این کار شدید یک عذرخواهی مختصر می‌تواند رنجش مخاطب را برطرف کند.


*اگر با ایتالیایی‌ها قرار ملاقات کاری دارید علیرغم اینکه آن‌ها معمولاً دیر سر قرار حاضر می‌شوند ولی از شما انتظار دارند که وقت‌شناس باشید و اگر بیشتر از 5 دقیقه تأخیر داشتید عذرخواهی تلفنی کار عاقلانه‌ای است.

*در ضمن آن‌ها علاقه زیادی به ردوبدل کردن کارت ویزیت در مناسبت‌های مختلف تفریحی یا شغلی دارن

 

بوسیدن در رسوم اجتماعی‌ ایتالیایی‌ها :
*در ایتالیا معمولاً دوستان صمیمی و خویشاوندان در هنگام ملاقات، گونه‌ی یکدیگر را می‌بوسند.

*خانم‌های ایتالیایی برای اجرای این رسم گونه‌ی خود را به‌صورت مخاطب نزدیک می‌کنند. زنان و مردان فقط گونه‌های یکدیگر را می‌بوسند و بوسیدن اجزای دیگر صورت جنس مخالف در هنگام ملاقات دوستانه توهین‌آمیز است.

 البته این کار یک بوسه‌ی واقعی نیست و بیشتر یک تماس جزئی همراه با صدای خاص بوسیدن است.

معمولاً این کار دو بار انجام‌شده و با بوسیدن گونه‌ی راست آغاز می‌شود. علاوه بر این مرسوم است مردان ایتالیایی در ملاقات با دوستان صمیمی و خویشاوندان نزدیک (مرد) خود، آن‌ها را در آغوش بگیرند.

*لِی (شما) و توو (تو)

اگر با یک ایتالیایی سالخورده صحبت می‌کنید، بهتر است از ضمیر رسمی (لِی) استفاده کنید. خطاب قرار دادن افراد بزرگ‌تر با ضمیر (توو) و یا نام کوچک مؤدبانه نیست مگر اینکه مخاطبتان از شما بخواهد. البته معمولاً ایتالیایی‌های بزرگ‌تر و یا ارشدتر در سلسله‌مراتب اداری، در ابتدای صحبت از شما می‌خواهند که آن‌ها را با ضمیر صمیمانه‌ی (توو) و یا اسم کوچک خطاب کنید.

به‌طورکلی در دستور زبان ایتالیایی ضمیر (توو) فقط برای خدا، بچه‌ها و حیوانات استفاده می‌شود و کاربرد دیگری ندارد. ولی در زبان محاوره‌های و غیررسمی معمولاً جوان‌ترها برای صحبت با همکارانشان از این کلمه استفاده می‌کنند. در مکالمه با فروشندگان، پیشخدمت‌ها، دستیاران اداری و دفتردارهای مقامات رسمی، کسانی که با شما رابطه شغلی دارند، کارمندان بانک و مأموران پلیس استفاده از ضمیر (لِی) مرسوم است.

 


آداب مهمانی رفتن:


*اگر در ایتالیا به یک مهمانی خانوادگی دعوت شدید، بهتر است هدیه‌ای کوچک مثل گل، شیرینی و یا شکلات برای میزبان ببرید. به همراه بردن خوراکی یا نوشیدنی غیر ایتالیایی به‌عنوان هدیه مرسوم و پسندیده نیست مگر اینکه مورد خیلی خاص و گران‌بهایی باشد مانند یک نوشیدنی کمیاب و قدیمی اسکاتلندی. بعضی‌ها معتقدند که هدیه دادن شراب به میزبان اصلاً خوشایند نیست البته این مسئله کاملاً به میزبان و میزان صمیمیتش با شما بستگی دارد.

*هدیه دادن گل کمی پیچیده است و هر گلی مفهوم خاصی را منتقل می‌کند. به‌عنوان‌مثال گل داوودی فقط برای سوگواری و ابراز همدردی در مراسم تدفین استفاده می‌شود. به همین دلیل قبل از انتخاب گل بهتر است با یک گل‌فروش باتجربه مشورت کنید.

 *فرستادن یک یادداشت تشکر کوتاه و یا یک دسته‌گل در روز بعد از مهمانی به‌عنوان قدردانی از زحمات میزبان نیز در ایتالیا مرسوم است.

*ایتالیایی‌ها صرف غذا را با جمله‌ی بُن اپِتیتو (اشتهای خوبی داشته باشید) آغاز می‌کنند. اگر یک لیوان نوشیدنی به شما تعارف کردند، صبر کنید تا میزبان با گفتن کلمه‌ی سالوته (برکت و سلامتی) نوشیدن را آغاز کند و وقتی دیگر نوشیدنی به شما تعارف نشد دیگر وقت رفتن به خانه است. البته زیاده‌روی در باده‌پیمایی نیز اصلاً پسندیده نیست و ممکن است باعث شود دیگر به آن خانه دعوت نشوید. در ایتالیا نوعی دیگر از مهمانی شبانه مرسوم است که دوپو چینا (بعد از شام) نام دارد و از ساعت 9.30 شب با صرف دس ر و نوشیدنی برگزار می‌شود.

 

*گرچه بسياري از ايتالياييها كمي انگليسي ميدانند، اما اين بيشتر مختص به شهرهاي شمالي و شهرهاي بزرگي همچون ميلان، فلورانس و ونيز ميباشد. هرچند هتلها و رستورانها تا حدي به زبان انگليسي آشنايي دارند، اما اگر ايتاليايي صحبت كنيد، با استقبال بيشتر و گرمتري مواجه خواهيد شد.

*ايتالياييها مردم بسيار اجتماعي و خونگرمي هستند. هرچند در برخوردهاي شخصي، تا زماني كه با شما آشنايي پيدا نكرده اند، كمي رسمي جلوه ميكنند. به عنوان يك قاعده بخاطر داشته باشيد كه سعي نكنيد در همان برخورد اول، زود با مردم خودماني شويد. آنها را به اسم كوچك صدا نزنيد. لفظ Lei (شما) را به جاي Tu (تو) بكار ببريد، مگر اينكه مخاطبتان كودك باشد، يا اينكه طرف مقابلتان قبلا شما را با اسم كوچك صدا زده باشد يا لفظ Tu را برايتان بكار برده باشد.

*وقتي به فروشگاهي وارد ميشود، سريعا از شما استقبال ميشود. سعي كنيد با لفظ خوب و از كلمات مودبانه استفاده كنيد. اگر چيزي ميخواهيد، اغلب بهتر است به جاي Io voglio (ميخواهم)، Io vorrei را بكار ببريد. همچنين به كار بردن Potrebbe (ميتوانيد...)، بهتر از Può كه لفظ آمرانه اي است، ميباشد.

*در برخوردهاي تجاري، بهتر است اسناد و كاتالوگهاي ترجمه شده ارائه دهيد، همچنين چيزهاي جانبي ديگري نيز براي ارائه به طرف مقابلتان دم دست داشته باشيد. هرچند وقت شناسي اهميت دارد، اما ايتالياييها چندان وقت شناس نيستند، بنابراين خودتان را هميشه براي شنيدن عذرخواهيهاي مختلف در اين مورد آماده كنيد.

*از آنجايي كه ايتالياييها وقت زيادي را براي خوردن غذا صرف ميكنند و همچنين به علت عادت كاري، در اغلب موارد ميتوانيد مديران ارشد را تا ساعت هفت بعد از ظهر در اداره پيدا كنيد.

*صرف غذا، مخصوصا در خانه، بسيار مفصل است. شام و ناهار اغلب با يك پيش غذا شروع ميشود، يك غذاي اوليه، يك غذاي ثانويه، سپس سالاد، پنير، ميوه و دسر. صرف غذا معمولا دو تا سه ساعت طول ميكشد. انتظار براي رسيدن ميزبان از آداب مرسوم است و هنگام خوردن پيش غذا نيز اغلب در مورد غذا صحبت ميشود.
 

*با آرامش خاطر از غذاي خودلذت ببريد و با خيال راحت غذاها و نوشيدنيهاي گوناگون مناطق مختلف را امتحان كنيد. اين موضوع در شناخت تفاوتهاي فرهنگي و تاريخي مردم مناطق مختلف ايتاليا، به شما كمك خواهد كرد.

*در برخورد اول معمولا هدايايي رد و بدل نميشود، اما در ايام كريسمس بسيار مناسب است.

* هنگامي كه به خانه يك ايتاليايي دعوت ميشويد، بهتر است با خود
هديه ايي نيز ببريد.

نکاتی درباره فرهنگ مردم ایتالیا



*ايتالياييها همانقدر كه به غذا اهميت ميدهند، براي شيك پوشي نيز ارزش قائلند. ميلان قطب صنعتي مد روز ايتالياست. طراحان لباس مشهوري را در بوتيكهاي بزرگ پيدا خواهيد كرد. براي گردشهاي شبانه بهتر است لباس مرتبي بپوشيد.

*ايتالياييها از زندگي لذت ميبرند. آنها به قول يكي از مشهورترين فيلمهاي فدريكو فليني، La dolce vita (زندگي شيرين) دارند. آنها قدر غذا و شراب خوب را ميدانند، همچنين عشق، مد، ماشينهاي گرانقيمت و هنر را.

*شما اوقات خوشي را در ايتاليا سپري خواهيد كرد و ميتوانيد در زندگي خوش آنها شريك شويد، تنها به يك شرط:
كمي ايتاليايي ياد بگيريد!